تازه ترین مطالب



پربیننده ترین مطالب

کد مطلب: 5325
تاریخ انتشار : ج, 1392/01/23 - 21:32

رسول ايراني

آران مغان: مشورت و اتكا به عقل جمعي از دير باز مورد توجه جامعه بشري بوده است. چرا كه پيشبرد امور بخصوص زماني كه به تخصص و تدبير نيازمند باشد اين مسئله بيشتر احساس مي شود. شوراها، همان اجماع گروهي انسانهاي كاردان و زبده مي باشند كه در ارائه نظر و تصميم گيري جمعي، لغزش و نقصان را كاهش داده و با گره گشايي و رهنمودهاي روشنگرانه جامعه( شهري و روستايي) را از حالت ركود به سمت و سوي رفاه و آباداني  پيش مي برند.
لذا در مي يابيم كه افرادی باید برای انتخابات شورای شهر و روستا کاندید شوند که توانمند و موفق باشند. اين امر با حضور آگاهانه تك تك آحاد مردم در انتخاب افرادي توانمد و نخبه براي رقم زدن سرنوشت جامعه اي كه در آن زندگي مي‌كنند ميسر مي شود.يعني حضور آگاهانه مردم  و حمايت و طرفداري از كانداداهايي كه قرداي بهتر را براي شهرندانش رقم خواهند زد بايد اولويت انتخاب هر شهروند باشد.
در انتخاب افراد توانمند در امور شوراها توجه به چند نكته حائز اهميت است اما در اين ميان يك نكته بسيار مهم وجود دارد و آن انتخاب و گزينش چندين نفر نخبه و كاردان در جمع شوراهاست تا آنها بتوانند در جلسات و تصميم گيري ها در اقليت قرار نگيرند چرا كه هر نظر و تدبيري ولو اينكه ساعت ها برروي آن كار كارشناسي انجام يافته و در شورا مطرح شود بديهي است افراد ضعيف و ناتوان كه هيچ نوع اطلاعات علمي و تخصصي در اين خصوص ندارند با راه يابي به شورا و تشكيل يك فراكسيون(اكثريت) ممكن است با آن طرح به مخالفت برخاسته و ضرر و زيان جبران ناپذيري را در اين مسير بر ما تحميل نمايند.
در كشور ما بطور متوسط هر سال يك انتخابات برگزار شده است و بارها از تريبون هاي رسمي و جرايد كشور آفات معضل بزرگ طايفه گرايي در امر انتخابات گوشزد شده است. هر فرد بايد به اين امر مهم ديگر توجه نمايد كه احساساتي انديشيدن و انتخابات را از دريچه قوم گرايي و طايفه گرايي نگريستن خيانتي بزرگ در سهم افرادي است كه با مشاهده اين وضعيت از ورود به ميدان رقابت انتخاباتي دلسرد مي شوند  .
 بديهي است دود اينگونه نگرش ها در وهله اول به چشمان خودمان مي رود . اينك باري ديگر در آزموني ديگر از انتخابات بخصوص انتخابات شوراها قرار گرفته ايم . با اندكي تامل و دقت نظر در محيطي كه در آن زندگي مي كنيم بايد ببينيم آيا وضع موجود ما را راضي مي نمايد؟ آيا واقعا انتظاراتي كه از شوراها داشتيم و قول و قرارهايي كه در خصوص عمران و آباداني شهر داده بودند تحقق و نمود پيدا كرده است؟ و جان كلام اينكه آيا جمله معروف" شهر ما خانه ماست " به محل مناسبي براي آرامش و آسايش ما تبديل شده است؟
و چندين پرسش ها و سوالات ديگر صرف نظر از جواب مثبت و يا منفي همه ما را به حركت معقول و منطقي وادار مي نمايد وآن اينكه بايد در انتخابات شوراهاي شهر و روستا بدون شتابزدگي تصميم گرفته و از خود سوال سوال نماييم كه كليد عمران و آباداني شهر را بدست چه كساني مي سپاريم؟ . در آخر از ياد نبريم كه اگر نسبت به اين امر (مشاركت در انتخابات ...) بي تفاوت بمانيم با صدمات جبران ناپذير روحي و رواني و همچنين مسائل و  مشكلات عديده اي دست به گريبان خواهيم بود.

ارسال نظر